...Намар

...Дэлгээстэй цонхны тавцан дээр бороон дусал товшиж
Дэргэд минь чи чив чимээгүй зогсох намрын үдэш
Сэмхэн жиндэвч дурлалын галд дулаацаж
Сэтгэлээс чинь өөрийгөө олно гэж найдсаар...
...Зэрэгцэн зогсовч сэтгэлээс минь алсалсаар
Зэргэлээ болохыг чинь зүрх таамаглаж
Зөн татахад нүдийг чинь эгцлэн ширтсэн ч
Зөөлөн харцыг чинь хайрынх гэж андуурсан.

...Өвөл

...Цагаахан уй зүрхэн дайдад хэсүүчилж
Цасны чихрах гуниг хөглөж хөндүүрлээд
Сарны хүйтэн туяа сэтгэл нэвт сүлбэх
Салхи исгэрэх шиг хөнгөн цэвдэг үдэш
...Гэрэл зүглэсэн өнчин харгуй эвхэх
Гэтэх мэт өсгийн бүдэгхэн товшилт
Хайрын бяцхан очийг хэмнэлдээ тээж
Хагацлын торгомсог нөмрөгийг сэмээрхэн тайлнам...

...Ухаарал

... Ганцхан өдрийн өмнө би гэнэн байсан
Гадаа, гэртгүй дуу аялдаг жаахан охин
Газарт унасан навчис хавар амилдагт
Гал дээр ус асгадаггүйд итгэж явсан...

...Сийлбэр

... Гал халуун зүрхээн барьж байгаад
Ян торгон үзүүрээр нь, чиний сэтгэл дээр
Чамд би хайртай... гэж
Час улаанаар бичих сэн.

...Аяз

...Хэзээ ч юм бэ тулгарсан, нууцхан харцыг хаймаар
Хэнд ч юм бэ одоохон, хайрын үгээ шивнэмээр
Үүлс үүлсийн дээгүүр мөрөөдлөөр жигүүрлэн нисмээр
Үггүй догдлох зүрхээрээ дурлалын симфони тогломоор...

... Баярлах минь

...Зүүд зөнгийн биелэл гэж итгэж ядан биширмээр
Зон олны дундаас ч дэндүү содонхон чамтай
Заяа тавилангийн зөрөг давхцах хувьгүй гэлээ ч
Замын нэгээхэн уулзварт огтлолцоод өнгөрсөнд баярланам...

... ......төлөө!

...Чим чимхэн дуслаар зүрхэнд нэвчсэн хайр
Чиний төлөө өргөе гэтэл хундага дүүрсэнгүй
Боолчлогдсон сэтгэлээ чөлөөлж шавхая гэтэл
Бодол, дурсамжаар сэлбэгдээд дундарсангүй...