9.9

...Тэр нэг намрын навчистай хамт сэгсрээд
Тэгээд л газарт шингэчихсэн дурлал
Яг тэр алтан шаргал өнгө, зүрхэн хэлбэрээрээ
Явах замд минь дүүрэн хөглөрөөд
...Дууслаа гээд итгэлээ гөвсөн нүцгэн сэтгэл
Дуугүй мэлмэрэх модод дагаж чийг даагаад
Ахиад л ирчихсэн буцах цагийн гуниг сөргөөж
Амьсгал бүр чамаар дүүрэх нь юуны учир...

...эгшин

...Сүүдэргүй гэрлээр дүрийг тань зурах
Сүүмийх итгэлээ үгээр тань өрдөх
Турь муутай эмзэг ухаанд
Тайвшруулж хэлэх үг дутах
...Зүрхэнд ойрхон цалгих мэдрэмжийг
Зүйж бүтээх авиа олдохгүй
Зүгээр л энхрийлж, чимээгүй аргадмаар ч
Зориг үл хүрэх...

..үл дуусах

...Нүгэлт хүмүүсийн нэг
Нөгөөх л эрчүүдийн нэг
Унаж үхмээр үзэсгэлэн үгүй
Уужирч, баясмаар оюун үгүй
...Тийм л ердийн, нүдэнд торошгүй
Тэвчээр, цаг хугацаа алингаар нь ч зэвсэглээгүй
Тэрний өмнө, зүгээр л дэлгэгдчихсэн зүрхээ
Тэвхдэж цоожлоогүй миний л алдаа...

...

...Гэм, зэмээр дүүрэн байлаа ч
Гэрэлтүүлж хардаг
Энгийн урсах аялга, үсгийн хэлхээг
Эгшиглүүлж сонсдог
...Цээжинд тээглэм гомдлын бүлхийг
Цэвэр амьсгалаар итгэлд уусгадаг
Чиний бүхнийг солонгоруулан будчихдаг
Чимэглэх авъяас... хаана минь байв аа.

...зүүд

...Нар жаргадаггүй, бороо дааруулдаггүй ертөнцөд
Наргил моддын сүүдрээр хөтлөлцөн алхаад
Нарны гэрэл нүднээс нь цацардаг байсан тэр
Намайг танихаа боличихож...
...Үнэн бодит,үлгэр төсөөлөл солигдсон орчлонд
Үүрдийн инээмсэглэлээр нүүрээ гоёоод
Өглөөг догдлон угтаж, үдшийг хамтдаа үддэг асан би
Үл анзаарч холуур зөрөх...

...i'm hurt...

...Атгасан гар шиг, чулуу шиг
Агшиж, хатуурчихсан сэтгэл
Зүрхний баруун, ходоодны дээр
Зүүгдээстэй, тээгэлдэнэ.
Амьсгалж, яриж, ажиллавч
Амьд буйгаа мэдрэхгүй
Тэсвэрлэмгүй өвдөлтийг
Тэвчээд байгаа минь юуных...?

Аадар...

...Тас хийж цахилгаан цахих шиг
Санаа гялсхийх
Тэнгэр нижигнэж,бороо асгах шиг
Бодол үймэх
...Нөмөргүй дагжих цэцэгс шиг
Зүрх даарах
Нөөлөг хайлтгүй итгэл харин
Нар хүлээх...